هفته نامه سلامت   |   اخبار صفحه ۱۰   |   31 خرداد 1399   |   لینک خبر:   salamat.ir/d14505

مبتلا نشدن به بیماری‌های جسمانی و قدرت کافی بدنی مهم‌‌ترین بارزه قدرت از نظر جسمی است اما در حوزه روان‌شناسی، «سلامت روان» برای فردی تعریف می‌شود که نه‌تنها علائمی از اختلالات روانی ندارد، بلکه از عوامل دیگری مثل احساس مفیدبودن، ارزشمندبودن، استقلال، توانایی بروز استعدادها و... نیز باید برخوردار باشد. البته در این حالت باید دید معیارهای سلامت در فرد با چنین ویژگی‌هایی تا چه اندازه مصداق دارد.
معیارهای سلامت روان را می‌تـوان چنین تقسیم‌بندی کرد:
معیار فرهنگی: رفتاری که فرد بروز می‌دهد، در فرهنگ و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند به عنوان رفتار سالم پذیرفته است یا نه. به عنوان مثال در جامعه ایران، اگر فردی حجاب متناسب با فرهنگ کشور را رعایت نکند، نگاه فرهنگی و اجتماعی به او مناسب نخواهد بود، در حالی‌که شاید در فرهنگ دیگری، رفتار غیرمعمولی نباشد. پس این معیار در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف، متفاوت خواهد بود.
معیار آماری: رفتاری که بیشتر افراد جامعه نشان می‌دهند، مثلا اگر در مدرسه یا اداره‌‌ای که بیشتر افراد از نوع رنگ و پوشش خاصی استفاده می‌کنند، فردی پوشش متفاوت و ناهماهنگ داشته باشد، به عنوان رفتار نابهنجار شناخته می‌شود.
معیار روانی: رفتاری سالم تلقی می‌شود که فرد با انجام آن، احساس خوشایندی داشته باشد و درگیر عذاب وجدان و ناراحتی نشود. از همین رو، افرادی که از نظر روانی سالم هستند، آرامش خاطر دارند و از احساس گناه به خاطر رفتارهای خود رنج نمی‌برند.
در مجموع باید گفت فردی از نظر روانی سالم است که علاوه بر عدم ابتلا به اختلالات روانی و برخورداری از مولفه‌هایی مانند احساس ارزشمندی، مفیدبودن و...، از نظر معیارهای سلامت نیز جایگاه مثبتی دارد.